maandag 10 juni 2019

The Upcycle Collection unieke mix van hergebruik en design

Afgelopen weekend weer eens een bezoekje gebracht aan de Recycle Boulevard in Leeuwarden. Toegegeven ik ben niet altijd onverdeeld enthousiast maar deze keer was het echt weer een feestje! Vooral de kastenwand en stoelen van *The Upcycle Collection maakte dat ik er met een glimlach rond liep. In die zin doen ze hun naam echt eer aan en is het geen gewone kringloopwinkel maar een boulevard waar je naast het vinden van tweedehands moois inspiratie op kan doen. Hergebruik is hip gonst het om je heen en dat is precies wat ik al jaren probeer uit te dragen. Compleet in mijn element, zeg maar gerust als een vis in het water struin ik zo'n twee uren (je moet er wel serieus de tijd voor nemen...) langs alle stijlkamers, hoekjes en afdelingen. Uiteindelijk sta ik met een goed gevuld mandje én een goed gevoel weer bij de kassa. Een nieuwe zomerjas, kopjes, houten speelgoed en een camping stoeltje rijker. 



Jouw Kringloopkast
Nieuw is de extra verdieping met kasten die je kunt huren om je eigen spullen te verkopen. Dit idee kennen we al van de 'Mijn eigen marktplaats' winkels die je her en der tegenkomt maar hier heet het dus heel toepasselijk 'Jouw Kringloopkast' voor als je wel even klaar bent met online verkopen, maar ook  nog niet toe bent aan het zomaar weggeven van je tweedehands spullen. Erg leuk bedacht en voor mij zeker een overweging waard. Het mooie is dat je de spullen die na een aantal weken niet verkocht zijn als nog kunt doneren aan de kringloop. Je kunt je eigen kast leuk inrichten en hebt er verder dus weinig tot geen werk van. 


*THE UPCYCLE COLLECTION is een unieke designcollectie ontworpen door Louise Cohen die tot stand komt in samenwerking met de Recycle Boulevard. Op een vernieuwende manier zullen studenten, statushouders, tijdelijke krachten die (her)integreren en de zeer gewaardeerde vaste vrijwilligers deze collectie samen produceren met niet tot nauwelijks gebruik van nieuwe materialen. Door een designelement toe te voegen als verbindende factor worden gebruikte materialen weer woest aantrekkelijk.

zaterdag 9 februari 2019

HOERA! het is weer zaterdag...


De trui is bijna af, klinkt goed niet waar? Maar de 'bijna af trui' verkeert al in deze staat sinds 2016! Klinkt al weer een stuk minder. Waarom vind ik het toch zo verschrikkelijk lastig om projecten af te maken?!  Met weer een warme truiendag in aantocht neem ik me opnieuw voor eindelijk eens deze trui af te maken. Mocht het lukken dan zal het mijn eerste zelf gemaakte trui zijn. Maar eerst zijn er wat obstakels te overwinnen die kennelijk zo zwaar wegen dat ik het hele project zo lang heb weg gestopt.  Ik zal om te beginnen opnieuw moeten uitzoeken hoe ik de onzichtbare maassteek moet toepassen zodat ik de andere mouw netjes in elkaar kan zetten. Mijn kritische blik gaat dan meteen ook naar de andere naden van de trui. Daar ben ik niet tevreden over, dat zal ongetwijfeld de voornaamste reden zijn dat ik het hele project aan de kant heb gelegd. Alles roept in mij uithalen die boel, want anders zal ik er nooit tevreden over zijn. Maar waarom altijd zo kritisch het is niet dat ik er een cijfer op moet halen, of dat iemand er naar gaat wijzen van 'goh dat had wel wat netter gekund'.

Loslaten en door, het is goed genoeg!

Tot zover de trui zelf. Een groter obstakel staat het afmaken van de trui in de weg. Het is vandaag zaterdag, voor mij een vrije dag. Heerlijk daar leef ik door de week naar toe, tijd om te besteden aan leuke dingen. Het klinkt zo eenvoudig, maar op de dag zelf is het één en al onrust. Ik weet niet beter dan dat de zaterdag bedoelt is voor poetswerk en andere (vervelende) klusjes. 'Dien wurk jout noflik rêsten' een bekende fryske spreuk die als een schel geluid door mijn hoofd dreunt als ik toch, zoals nu mijn vrije tijd aan andere zaken besteed.  Eerst moet de badkamer gedaan, boodschappen, de was enz. enz. daarna mag er weer gespeeld worden. Het zit zo diep... Het voelt als spijbelen als ik me niet eerst door de huishoudklussen heen worstel. Het probleem is alleen dat het einde nooit in zicht lijkt te komen.  De dag en het vrije weekend is dan ineens weer voorbij .

Hier zit ik dan mijn snor een beetje te drukken, één en al verzet. Ondertussen luister ik op spotify naar Carolina in My Mind van James Taylor, relaxeter gaat het niet meer worden. De kinderen zitten elk op hun eigen apparaten. De één zegt dat ze hard aan de studie is maar ik vermoed dat ze met haar  chromebook op schoot eerst even netflixt. De oudste vindt dat hij na alle stress van afgelopen week wel een niks doen weekend heeft verdiend. De jongste doet gewoon wat hij het liefste doet Mine Craft filmpjes kijken op you tube. Ik durf wel te stellen dat ze dit allen doen zonder een spoortje schuldgevoel. Jaloersmakend!

Goed voorbeeld doet volgen zeg ik zelf vaak, laat ik dat voor vandaag maar eens proberen.
Daar gaan we dan...
Fijne zaterdag allen!